معرفی و تعریف انواع مجازی سازی

در این مقاله سعی شده است که تعریف جامعی از مجازی سازی و انواع مجازی سازی تشریح شود.

مجازی سازی به ایجاد یک منبع مجازی مانند سرور، دسکتاپ، سیستم‌عامل، فایل، ذخیره‌سازی (Storage) یا شبکه اشاره دارد. هدف اصلی مجازی سازی، مدیریت حجم کاری با تبدیل محاسبات سنتی جهت افزایش مقیاس پذیری است. مجازی سازی چند دهه است که بخشی از چشم‌انداز IT بوده‌ و امروزه می‌تواند به طیف گسترده‌ای از لایه‌های سیستم، از جمله مجازی سازی سطح سیستم‌عامل، مجازی سازی سطح سخت‌افزار و مجازی سازی سرور اعمال شود.

رایج‌ترین شکل مجازی سازی، مجازی سازی سطح سیستم‌عامل است. در مجازی سازی سطح سیستم‌عامل، راه‌اندازی چندین سیستم‌عامل بر روی یک قطعه از سخت‌افزار امکان پذیر است. تکنولوژی مجازی سازی شامل جدا کردن سخت‌افزار و نرم‌افزار و شبیه سازی آنها با استفاده از نرم‌افزار است . زمانی که یک سیستم‌عامل متفاوت بر روی سیستم‌عامل اصلی با استفاده از مجازی سازی کار می‌کند، به عنوان یک ماشین مجازی شناخته می‌شود.

ماشین مجازی چیزی نیست جز یک فایل داده روی یک کامپیوتر فیزیکی که می‌تواند به رایانه دیگری منتقل و کپی شود، درست مانند یک فایل داده عادی. کامپیوترها در محیط مجازی از دو نوع ساختار فایل استفاده می‌کنند: یکی تعریف سخت‌افزار و دیگری تعریف درایو سخت (یا هارد درایو).

مجازی سازی را می توان به لایه‌های مختلف طبقه‌بندی کرد: دسکتاپ، سرور، فایل، ذخیره‌سازی (Storage) و شبکه. هر لایه مجازی سازی مجموعه ای از مزایا و پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. این فناوری مزایای بسیاری دارد، از جمله استقرار ارزان یا بدون هزینه، استفاده کامل از منابع، صرفه‌جویی در هزینه عملیاتی و صرفه‌جویی در توان. با این حال، استقرار فناوری مجازی سازی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و فنی است.

انواع مجازی سازی:
۷ نوع اصلی مجازی سازی وجود دارد، و هر کدام با توجه به اجزایی که مورد استفاده قرار می‌گیرد، متفاوت است. بنابراین هر نوع از این مجازی سازی ها می‌تواند تاثیر متفاوتی بر امنیت شبکه داشته باشد.

  • مجازی سازی سیستم عامل – ملقب به ماشین مجازی
  • مجازی سازی سرور برنامه کاربردی
  • مجازی سازی برنامه کاربردی
  • مجازی سازی شبکه
  • مجازی سازی سخت افزار
  • مجازی سازی ذخیره سازی
  • مجازی سازی اجرایی (Administrative Virtualization)

مجازی سازی سیستم عامل: ایجاد یک محیط سیستم‌ عامل معمول‌ترین شکل مجازی سازی است. این مورد شامل قرار دادن یک نمونه یا چند نمونه از یک سیستم‌عامل، مانند ویندوز یا لینوکس روی یک ماشین واحد فیزیکی است. این امر شرکت‌ها را قادر می‌سازد تا مقدار سخت‌افزار فیزیکی مورد نیاز برای اجرای نرم‌افزار خود را با کم کردن تعداد ماشین‌های واقعی، کاهش دهند. این سیستم منجر می شود شرکت‌ها در زمینه انرژی، کابل کشی، سخت‌افزار، فضای قفسه و غیره صرفه‌جویی قابل توجه داشته باشند.

مجازی سازی سرور برنامه کاربردی: این نوع مجازی سازی نقطه بزرگ دیگری در فضای مجازی سازی است، و از زمان آغاز این مفهوم تاکنون مورد بررسی قرار گرفته‌است. این مجازی سازی اغلب به عنوان “موازنه بار پیشرفته” یاد می‌شود، چرا که برنامه‌های کاربردی را در سراسر سرورها و سرورها را در سراسر برنامه‌های کاربردی گسترش می‌دهد. این امر بخش‌های IT را قادر می‌سازد تا حجم کار یک نرم‌افزار خاص را در یک روش خیلی سریع که روی یک سرور سربار خاص ایجاد ننماید یا روی برنامه خاصی ایجاد مشکل نکند، موازنه بار را انجام می دهد. علاوه بر موازنه بار این نوع مجازی سازی نیز امکان مدیریت آسان‌تر سرورها و برنامه‌های کاربردی را فراهم می‌آورد، زیرا شما می‌توانید آن‌ها را به عنوان یک مورد مدیریت کنید. همچنین امنیت شبکه با این روش مجازی سازی ارتقاء می یابد. زیرا تنها یک سرور برای عموم قابل‌رویت است در حالی که مجموعه ای از سرورهای برنامه کاربردی در پشت یک نقطه ایفای نقش می کنند.

مجازی سازی برنامه کاربردی: این نوع مجازی سازی اغلب با مجازی سازی سرور برنامه کاربردی اشتباه گرفته می‌شود. چیزی که در واقعیت برای این نوع مجازی سازی معنی می‌دهد این است که برنامه‌های کاربردی بر روی یک کامپیوتر کار می‌کنند اما در این مجازی سازی برنامه های کاربردی روی یک سرور اجرا می‌شوند. توانایی استفاده از RAM و CPU برای اجرای برنامه‌ها و مدیریت آنها بر روی یک سرور مرکزی مانند نرم افزارهای مبتنی بر با این نوع از مجازی سازی به خوبی فراهم می شود. بنابراین با چنین شرایط امکان ارتقا موارد و مسائل امنیتی برای برنامه های کاربردی سازمان ها همواره وجود دارد.

مجازی سازی شبکه: این نوع مجازی سازی شامل مدیریت مجازی آدرس های IP است و از طریق ابزارهایی مانند جدول‌های مسیریابی، NICs، سوییچ‌ها و VLAN انجام می‌شود.

مجازی سازی سخت‌افزار: این نوع مجازی سازی یکی از انواع نادر مجازی سازی است. در واقع این مجازی سازی مانند مجازی سازی سیستم‌عامل است (اغلب برای مجازی سازی سیستم‌عامل مورد نیاز است). در مجازی سازی سخت افزار علاوه براینکه چندین نمونه نرم‌افزاری را بر روی یک ماشین واحد قرار داده می شود، قطعات سخت افزاری یک ماشین برای انجام وظایف خاص می تواند به چندین تکه تقسیم شوند. به طور مثال تخصیص قسمتی از CPU یا RAM.

مجازی سازی ذخیره سازی: مجازی سازی ذخیره سازی مجموعه‌ای از سرورها است که توسط یک سیستم ذخیره سازی مجازی مدیریت می‌شوند. سرورها دقیقا نمی‌دانند که داده‌های آن‌ها دقیقا کجا هستند ولی یه دید واحد از فضای ذخیره سازی دارد.

مجازی سازی اجرایی: یکی از انواع روش های جدید مجازی سازی است و به احتمال زیاد ناشی از این واقعیت است که در مراکز داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. مفهوم مجازی سازی اجرایی یا مدیریتی بدین معنی است که نقش های مدیر سیستم از طریق سیاست‌های گروه و کاربر تقسیم بندی شود. برای مثال، گروه‌های خاصی ممکن است به خواندن داده ها و اطلاعات سرورهای خاص، زیرساخت، فایل‌های برنامه کاربردی و سایر قوانین دسترسی داشته باشند اما امکان تغییر این موارد برای آنها وجود نداشته باشد.

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان منتشر نخواهد شد.